παραμήριος
ον, Adj., τό
A.
along the thighs : τὰ π. armour for the thighs, cuisses, X. An. 1.8.6 ; for horses, Id. Cyr. 6.4.1, Arr. Tact. 4.1. ‐ιον,τό, dagger, Just. Nov. 85.4 (also Adj. παραμήριος μάχαιρα, Hsch. s.v. κλονιστήρ).
II.
παραμήρια, τά, inside of the thighs, Dsc. 1.99, Ruf. Onom. 119, Antyll. ap. Orib. 10.31.1, Poll. 2.188, Hsch. s.v. κίκκασος.