παραμήκης

A. oblong or oval, ὑποχονδρίου σύντασις π. πρὸς ὀμφαλόν Hp. Epid. 1.26.β’ ; τρῆμα, αὐλῶνες, Plb. 1.22.6, Agatharch. 44 ; λόφος D.S. 15.32 ; ἀσπίς, πίνακες, Ascl. Tact. 1.3, Gem. 16.4 ; π. σφαιροειδές prolate spheroid, Archim. Con.Sph.Praef., al.; γῆ Str. 17.3.23 ; τὸ π. ἔντερον the rectum, Aret. SA 2.10, SD 1.7 ; of military formations, opp. πλάγιος, φάλαγξ Ascl. Tact. 10.21, cf. Arr. Tact. 26.2 : Comp. ‐κέστερος Gp. 19.6.1 ; κύκλου παραμηκεστέρου Paus. 5.26.3. Adv., Ion. παραμηκέως, κληΐς π. καταγεῖσα, of a bone fractured obliquely, opp. ἀτρεκέως, Hp. Art. 14.

2. long, π. ὅσον ἑξήκοντα σταδίων τὸ μῆκος Str. 9.1.22.

3. lengthened, of strokes in a letter, Aen. Tact. 31.3.