παραλογιστής

οῦ, ὁ
A. one who cheats by false reckoning, Arist. EE 1232a14 ; or by false reasoning, δεινὸς ὁ τῦφος π. M.Ant. 6.13, cf. Procl. Par.Ptol. 225 ; cheat, Artem. 4.57.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παραλογισμός Dictionary παραλογιστικός →
An open-access project