παράλιος
α, ον, ος, ον, ἡ
A.
= πάραλος, by the sea, παραλία ψάμμα A. Pr. 573 (lyr.); γῆ, πόλις παραλία, E. Ion 1592, Rh. 700(lyr.); ὄρνιθες παράλιοι S. Aj. 1065 ; τὰπ. τῆς Αακωνικῆς Plu. 2.213a ; νησιῶται καὶ π. ib.965c ; of maritime plants, esp. sea-spurge, Euphorbia Paralias, Thphr. HP 9.11.7, Dsc. 4.164.6 ; of πιτύουσα, ib.165.
II.
ἡ