παρακτικός

ή, όν

παράγω

A. productive, πᾶν τὸ π. ἄλλου κρεττὁν ἐστι τῆς τοῦ παραγομένου φύσεως Procl. Inst. 7, cf. Dam. Pr. 32, Ascl. in Metaph. 35.13 ; π. δύναμις prob. in Procl. in Prm. p.893 S.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρακτίδιος Dictionary παράκτιος →
An open-access project