παράκοιτις

ιος, ιν, ἡ
A. ‐κοίτιδα Supp.Epigr. 1.455.10 (Phrygia, iii A. D.)), fem. of foreg., wife, αἰδοίη, θαλερή, ἰφθίμη, κυδρή, Il. 21.479, 3.53, Od. 23.92, 15.26, etc. ; Ep. dat. παρακοίτι 3.381, Hes. Sc. 14, 46.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρακοίτης Dictionary παράκοιτος →
An open-access project