παρακμαστικός

ή, όν, Adv.
A. past its prime, ἡλικία Gal. 17(2).643 ; π. καὶ πρὸς φθορὰν ὁδεῦον Simp. in Ph. 1335.7.
II. past its climax, πυρετός Gal. 7.337. Adv. ‐κῶς, ἐλύθη τὸ νόσημα Aët. 5.53.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρακμάζω Dictionary παρακμή →
An open-access project