παρακλήτωρ

ορος, τινος, ὁ
A. one who encourages, comforter, παρακλήτορες κακῶν, = κακοὶ π., LXX Jb. 16.2.
2. suppliant, τινος Sch.E. Hec. 147 ; but π. Ζεύς, = ἱκέσιος, ib.345.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρακλήτρια Dictionary παρακλιδόν →
An open-access project