παρακινητικός

ή, όν, Adv.
A. stimulating, τῆς τοῦ σώματος εὐεξίας Hierocl. in CA 16p.456M.; πρὸς ἔρωτα Sch. Theoc. 11.40 : abs., v.l. in Ph. 2.477.
2. deranged, Plu. Fr. 3. Adv. ‐κῶς, ἔχειν show symptoms of madness, Id. Sol. 8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρακίνησις Dictionary παρακίρναμαι →
An open-access project