παρακινδυνευτικός

ή, όν, Adv.
A. venturesome, audacious, λόγος Pl. Sph. 242b, D. 25.43: Sup., Dam. Pr. 5; of a person, App. Hann. 50. Adv. ‐κῶς, λέγειν Pl. R. 497e : Comp. ‐ώτερον Longin. 32.3.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρακινδυνευτέον Dictionary παρακινδυνεύω →
An open-access project