παρακατατίθημι

A. entrust, υἱόν τινι ἐκτρέφειν Charito 8.4: Ep. aor. παρκατέθηκα dub. in Orph. A. 312:—elsewh. in Med., with Ep. aor. παρακάτθετο A.R. 2.504:—deposit one's property with another, entrust it to his keeping, τινί τι Hdt. 3.59, X. HG 6.1.2, Pl. R. 331e sq., cf. Hyp. Lyc. 18, etc.; π. νόμους [φύλαξι] Aeschin. 1.7; παῖδας διδασκάλοις ib.9; τὸ αὑτοῦ σῶμα τῷ ἵππῳ X. Eq. 4.1; τῷ δήμῳ ἑαυτόν D. Ep. 3.27; τὴν διατριβὴν τοῖς φιλοσοφοῦσιν Epicur. Fr. 217; τοῖς ὑπάτοις τὰ πράγματα Plu. Cic. 15; π. τινί τι τηρεῖν Tab.Defix. 100a7: metaph., of the pledge given by a good citizen to the state, τὰς δικαίας πίστεις π. Din. 1.71.

II. expose to risk, τὰ σώματα ‐θέμενοι διακινδυνεύειν Aeschin. 3.180.

III. Med., trust, c. dat., τῇ πίστει τινός BGU 326.16 (ii A. D.).