παρακαταθετέον

A. one must entrust, τῷ λόγῳ τὸν βίον Socr. ap. Stob. 3.1.73.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρακαταθάπτω Dictionary παρακαταθήκη →
An open-access project