παρακαίω

A. light or keep lighted beside, πῦρ π. τοῖς νοσοῦσι Plu. 2.383d; in ceremonies at tombs, Supp.Epigr. 2.415 (Macedonia):—Pass., πάννυχος λύχνος π. Hdt. 2.130.

2. of cautery, burn partly, ὅταν φλέβα παρακαύσῃς Hp. Vid.Ac. 3.