παραίρεσις

εως, ἡ
A. taking away from, stripping one of, τῶν προσόδων Th. 1.122; τῆς οὐσίας παραιρέσεις Pl. R. 573e; τὴν π. ποιοῦνται τῶν ὅπλων Arist. Pol. 1311a12.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παραιπεπίθῃσιν Dictionary παραιρετιστής →
An open-access project