παραβόλιον

τό
A. = παράβολον (v. παράβολος III. 1), IGRom. 4.1211 (Thyatira, i B. C.), Poll. 8.63, Phryn. 214; π. θείς Astramps. Orac. 69p.6H.
II. payment on account, PSI 4.324.2, 325.4 (iii B. C.).
III. = sacramentum, Gloss.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παραβολικός Dictionary παραβολίσκος →
An open-access project