πανυστάτιος

α, ον
παν‐υστάτιος [τα],α, ον, later for sq., Call. Lav.Pall. 54, IG 14.1937 (Rome).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πάνυσσα Dictionary πανύστατος →
An open-access project