πανσχήμων

ον, ονος
A. of every, i.e. of indeterminate, form, δύο ἀριθμῶν σχέσις π. ἐστίν Theol.Ar. 8, cf. Iamb. in Nic. p.57 P.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πάνσυρτος Dictionary πανσώτειρα →
An open-access project