πανουργικὸν

Adv.
A. gallows-wood, PMag.Lond. 46.73 (unless an error for Πανιούρινον = παλιούρινον, v. πανίουρος); π. ὅπλα dub. sens. in Ps.-Callisth. 2.16 (cod. B). Adv. ‐κῶς Sch. Ar. Pl. 1064.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πανουργία Dictionary πανουργιππαρχίδης →
An open-access project