πανούργευμα

ατος, τό
A. = πανούργημα (for which it is v.l. in Sch. Ar. Eq. 800, LXX Si. 1.6, al.): pl., in good sense, wonderful feats, ib. Ju. 11.8 (v.l. ‐ήματα).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πανουλεύς Dictionary πανουργεύομαι →
An open-access project