πάννυχος

A. = παννύχιος, ὗε δ’ ἄρα Ζεὺς πάννυχος Od. 14.458; π. λύχνος παρακαίεται Hdt. 2.130, cf. A. Pers. 382, S. Ant. 1152 (lyr.).

2. lasting all the night, τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς ; Il. 10.159; π. σελάνα E. Alc. 451 (lyr.); ὄργια IG 3.713: neut. pl. as Adv., πάννυχα the livelong night, S. Aj. 929 (lyr.), Supp.Epigr. 1.567.6 (Karanis, iii B. C.).