πανήμερος

ον, Adv.
2. Ζεὺς π., v. Πανάμαρος.
II. πανάμερος is prob. f.l. for πανίμερος in S. Tr. 660 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πανημέριος Dictionary πάνημος →
An open-access project