παναληθής

ές, Adv.
A. all true, π. κακόμαντις Ἐρινύς A. Th. 722 (lyr.). Adv. ‐θῶς Id. Supp. 86 (lyr.).
2. of things, absolutely true or real, ἡδονή Pl. R. 583b, cf. Iamb. Protr. 4 (Sup.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παναλάστωρ Dictionary παναλήμων →
An open-access project