Πάν

A. Πάονι IG 5(2).556 (Melpea, vi B. C.)), ὁ, Pan, Πᾶνα δέ μιν καλέεσκον, ὅτι φρένα πᾶσιν ἔτερψεν h.Hom. 19.47, cf. 5, Hdt. 2.145, 6.105, etc.; ὦ Πὰν Ἀρκαδίας μεδέων Pi. Fr. 95, cf. Theoc. 1.123, etc.; Π. κεροβάτας Ar. Ra. 230 (lyr.): pl. Πᾶνες Id. Ec. 1069, Theoc. 4.63, D.S. 1.88; dat. pl. Πᾶσιν Id. 5.28; Πανὸς γόνος, σπέρμα, in magic, PMag.Par. 1.2306, 2996; Πανὸς κέρατα, = γλυκυσίδη, Ps.-Dsc. 3.140.