παμφάγος
ον
A.
all-devouring, voracious, ὁ π. Ἀλκμάν Alcm. 33.4; πῦρ E. Med. 1187.
II.
omnivorous, ζῷα (opp. ζῳοφάγα, καρποφάγα) Arist. Pol. 1256a25, cf. HA 488a15, 593b25; τῶν π., οἷς πάντα ἐσθίειν νόμος Jul. Or. 6.192d: Comp., τὰ ‐ώτερα ποικιλώτερα Arist. GA 786a34: Sup., ‐ώτατον πάντων ὁ βοῦς Thphr. HP 9.15.4.