πάμπολυς

A. very great, large, or numerous, κατάγελως Ar. Eq. 320; γῆς πλῆθος Pl. Lg. 677e; στράτευμα X. An. 2.4.26; τύχη Pl. Lg. 640d (but πάμπολλος as fem., Luc. Cyn. 1, Ael. VH 4.8, A.D. Pron. 89.12, Synt. 36.27): in pl., very many, Ar. Pax 694, Pl. R. 373c, etc.

II. neut. πάμπολυ, as Adv., very much, Id. Sph. 255d, etc.; cf. foreg.