παμμήτωρ

ορος, ἡ
A. mother of all, γῆ A. Pr. 90, Ph. 1.32, cf. Orph. Fr. 168.27; θεᾷ παμμήτορι Ῥείῃ Epigr.Gr. 823.4.
II. a very mother, γυνὴ τοῦδε π. νεκροῦ S. Ant. 1282.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παμμῆτις Dictionary παμμίαρος →
An open-access project