παλιρρόθιος

η, ον
A. back-rushing, refluent, π. δέ μιν αὖτις πλῆξεν [τὸ κῦμα] Od. 5.430; ἤπειρόνδε π. φέρε κῦμα, of the wave caused by the rock thrown by the Cyclops, 9.485; πενίης κῦμα π. Luc. Epigr. 2.12: generally, = παλίρροος, ναῦς π. Arat. 347; τὰ π., = παλίρροια, A.R. 1.1170.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project