παλαστιαῖος

α, ον
A. a palm long, broad, or high, ὕψος π. Hdt. 1.50, cf. IG 22.1675.13, 1693,2492.44; later παλαιστιαῖος (q. v.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project