παλαμάομαι

A. ‐άσομαι Alc. 72: (παλάμη):— manage, execute, ταῖς χερσὶ τὸ δέον π. X. Cyr. 4.3.17.

II. manage adroitly, πρὸς ταῦτα Κλέων παλαμάσθω Ar. Ach. 659, cf. Nu. 176, E. Fr. 918 (lyr.); τόλμημα παλαμήσασθαι plan a daring deed, Ar. Pax 94; μηχανάς Philostr. VA 2.33.—Act. only in aor. part. παλαμήσας· τεχνάσας, Hsch.