παιπάλημα

ατος, τό
A. piece of subtlety: metaph., of men, π. ὅλον Id. Av. 431, cf. Aeschin. 2.40, Luc. Pseudol. 32; λόγων τι π. καὶ κακὴ γλῶσσα Aeschrio 8.8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παιπάλη Dictionary παιπάλιμος →
An open-access project