Παίονες
ή, όν, ίδος, Adj., οἱ
A.
Παίων στρατός E. Rh. 540 (lyr.): Παιονία, Ion. ‐ιη, ἡ, their land, Il. 17.350, etc.:—Adj. Παιονικός, ή, όν , ἔθνη Th. 2.96, etc.; pecul. fem. Παιονίς, ίδος, Hdt. 4.33.—In late writers used for Παννονία, Παννόνιοι, Philostr. VS 2.1.12, D.C. 49.36, Hippiatr. 124; τὰ