παιδομαθής

ές, τινος
A. having learnt in childhood, Hp. Lex 2; precociously quick, π. πρός τι Antid. 2.5; περὶ τὰ πολεμικά Plb. 3.71.6; τινος Longin. 44.3.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παιδολυμάς Dictionary παιδομαθία →
An open-access project