παιδιά

A. childish play, pastime, amusement, opp. σπουδή, X. Smp. 1.1; ἔν τε παιδιαῖς καὶ ἐν σπουδαῖς Pl. Lg. 647d, cf. Arist. EN 1176b9(pl.); π. μαχητικαί, etc., Id. Rh. 1370b35; π. παῖσαι πρός τινα to play a game with . . , Ar. Pl. 1056; μετὰ παιδιᾶς in sport, Th. 6.28, Pl. Phlb. 19d; σὺν πολλῷ γέλωτι καὶ παιδιᾷ (v.l. παιγνίᾳ) X. Cyr. 2.3.18, cf.2.3.20; ἐν π. Pl. Cra. 406c; τοὺς ἐν ταῖς παιδιαῖς νεωτερίζοντας in their games, Id. Lg. 798c; π. καὶ φλυαρία, λῆροι καὶ π., σκώμματα καὶ π., γέλως καὶ π., Id. Cri. 46d, Prt. 347d, Plu. 2.59b, 456e; παιδιᾷ πεπαῖσθαι to be done in fun, Pl. Phdr. 265c: metaph., ὥστε σοι τὸν νῦν χόλον(ὄχλον Döderl.) . . παιδιὰν εἶναι δοκεῖν will seem mere child's play, A. Pr. 316; παιδιᾶς ἕνεκα καὶ ἀναπαύσεως Arist. Pol. 1339a16; διαγωγὴ μετὰ παιδιᾶς Id. EN 1127b34; wit, jesting, ib.1128a20:—Pl. plays on the words παιδιά and παιδεία, Lg. 656c.

II. in pl., school holidays, SIG 577.79 (Milet., iii/ii B. C.).