πάγχριστος

ον, Subst.

χρίω

A. thoroughly anointed: τᾶς πειθοῦς παγχρίστῳ συγκραθείς without a Subst. in a corrupt passage, S. Tr. 661 (lyr.; Sch. supplies πέπλῳ).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πάγχρηστος Dictionary παγχρόνιος →
An open-access project