ὀψοποιικός

ή, όν
A. = ὀψοποιητικός, ib.465d, X. Oec. 9.7: ἡ ‐κή (sc. τέχνη), = ὀψοποιητική, Pl. Grg. 463b, 465d (here with v.l. ‐ητική), Arist. Pol. 1255b26 (as v.l. for ‐ητική); coupled with κομμωτική, Phld. Rh. 2.183 S.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ὀψοποιία Dictionary ὀψοποιός →
An open-access project