ὀχετεύω

A. conduct water by a conduit or canal, τὸν ποταμὸν ὀχετεῦσαι Hdt. 2.99, cf. PPetr. 1p.78 (iii B. C.): metaph., ἐκ στομάτων καθαρὴν ὀχετεύσατε πηγήν Emp. 4.2; πῦρ ἐπὶ πῦρ ὀ. εἰς τὸ σῶμα Pl. Lg. 666a; ἡ φύσις τὸ αἷμα διὰ παντὸς ὠχέτευκε τοῦ σώματος Arist. PA 668a20:—Med., ῥοῦν ὀχετευσάμενος AP 9.162:—Pass., to be conducted, conveyed, ὕδωρ ὀχετευόμενον διὰ σωλήνων Hdt. 3.60; πρὸς οἶκον ὠχετεύετο φάτις A. Ag. 867; ὀχετεύσομαι in pass. sense, Pherecr. 130.8.

2. construct as a conduit, τίς ὁ ὀχετεύσας τὰς φλέβας ; Corp.Herm. 5.6.