ὀφρυόομαι

A. to be supercilious, Timo 29, S.E. P. 3.278, Alciphr. 3.4; ἀγροικίαν ὠφρυωμένος full of supercilious rudeness, Luc. Am. 2. [ὠφρυωμένος is quadrisyll. in Timo l.c.]