οὖς
ος, τό
A.
οὔασι Il. 12.442 (ὠσίν Od. 12.200): Hellenistic nom. sg. ὦς PPetr. 3p.33 (iii B. C.), PGrenf. 1.12.29, 2.15 ii I (ii B. C.), IG 7.3498.19 (Oropus, ii B. C.), Roussel Cultes Egyptiens 217 (Delos, ii B. C.), PStrassb. 87.14 (ii B. C.): also Dor. ὦς Theoc. 11.32; pl.ὤvαθ’ cj. for ὦτά θ’ in Alcm. 41:—ear, Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει Il. 11.109; [κηρὸν] ἐπ’ ὠσὶν ἄλειψ’ Od. l.c.; αἲ γὰρ δή μοι ἀπ’ οὔατος ὧδε γένοιτο oh may I never hear of such a thing! Il. 18.272; αἲ γὰρ ἀπ’ οὔατος εἴη 22.454; ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει 10.535; ὀρθὰ ἱστάναι τὰ ὦτα, of horses, Hdt. 4.129, cf. S. El. 27, etc.; ἐν τοῖσι ὠσὶ . . οἰκέει ὁ θυμός Hdt. 7.39, cf.1.8; βοᾷ ἐν ὠσὶ κέλαδος rings in the ear, A. Pers. 605; φθόγγος βάλλει δῑ ὤτων S. Ant. 1188, cf. A. Ch. 56 (lyr.); δῑ ὠτὸς παῦρα ἐννέπειν πρός τινα S. El. 1437 (lyr.); ὀξὺν δῑ ὤτων κέλαδον ἐνσείσας ib.737, cf. OT 1387; δῑ ὤτων ἦν λόγος E. Med. 1139, cf. Rh. 294, 566; so ἁμῖν τοῦτο δῑ ὠτὸς ἔγεντο Theoc. 14.27; λόγους ψιθύρους εἰς ὦτα φέρει S. Aj. 149 (anap.); εἰς οὖς ἑκάστῳ . . ηὔδα λόγους E. Andr. 1091, cf. Hipp. 932; προσκύψας μοι μικρὸν πρὸς τὸ οὖς Pl. Euthd. 275e; ἐπ’(ἐς cj. Dawes) οὔατα λάθριος εἶπεν Call. Ap. 105; reversely, παρέχειν τὰ ὦτα to lend the ears, i. e. to attend, Pl. Cra. 396d, etc.; so ἐπισχέσθαι τὰ ὦτα Id. Smp. 216a; παραβάλλειν Id. R. 531a, cf. Call. Fr. anon. 375; τὰ ὦτα ἐξεπετάννυτο Ar. Eq. 1347; ὦτα χορηγεῖν Plu. 2.232f; ἀποκλείειν τὰ ὦτα ib.143f; οἱ ὦτα ἔχοντες those who have ears to hear, ib. 1113c: metaph., of spies in Persia, X. Cyr. 8.2.10sq., Luc. Ind. 23, cf. Arist. Pol. 1287b30; τὸ τῶν λεγομένων ὤτων καὶ προσαγωγέων γένος Plu. 2.522f; τὰ ὦτα ἐπὶ τῶν ὤμων ἔχοντες, of persons who slink away ashamed (hanging their ears like dogs), Pl. R. 613c: prov., v. λύκος; τεθλασμένος οὔατα πυγμαῖς, of a boxer, Theoc. 22.45 (cf. ὠτοκάταξις); ἐπ’ ἀμφότερα τὰ ὦτα καθεύδειν sleep soundly, Aeschin. Socr. 54 D.
II.
from resemblance to an ear,
1.
handle, esp. of pitchers, cups, etc., οὔατα δ’ αὐτοῦ τέσσαρ’ ἔσαν Il. 11.633, cf. 18.378, Bion ap. Plu. 2.536a, IG 11(2).161 B 126 (Delos, iii B. C.), Hero Spir. 2.23, Dsc. 5.87; [ποτήριον] ὦτα συντεθλασμένον Alex. 270.3.
2.
in Archit., = παρωτίς 4, IG 12.372.201, cf. 319.6.
3.
οὖς Ἀφροδίτης, a kind of shell-fish, Antig.Car. ap. Ath. 3.88a; οὖς θαλάττιον, = ἀγρία λεπάς, Arist. HA 529b16.
4.
τὰ ὦτα(οὔατα Hp.) τῆς καρδίας the auricles of the heart, Hp. Cord. 8, Gal. UP 6.15, cf. 2.615K.
5.
name of part of a bandage, Heraclas ap. Orib. 48.15 tit. [Written ὀ=ς in IG 12. Il.cc.] (Cogn. with Lat. auris, Lith. ausìs, OE. éar, etc.; details obscure; nom. sg. οὖς perh. from Ὄ(v)ος (contained in ἀμφώης).)