μεθοπωρινός

ή, όν, Adv.
A. autumnal, νύκτες Th. 7.87; ὁ μ. χρόνος X. Oec. 17.2; ἄμεινον τὸ μ. μέλι Arist. HA 553b27; μ. ἰσημερία Id. Mete. 364b2, cf. Hp. Aër. 11; μ. τροπαί Adam. Vent. 41: neut.as Adv., μετοπωρινὸν ὀμβρήσαντος Hes. Op. 415.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μεθόπιον Dictionary μεθόπωρον →
An open-access project