μελιχρός
ά, όν, Adv.
A.
honey-sweetened, οἶνος Alc. 34 (proparox.) Hp. Morb. 2.12, Telecl. 24 (lyr.).
2.
honey-sweet, ὀρομαλίδες Theoc. 5.95; σῦκα AP 6.191 (Corn. Long.).
3.
metaph., ὑποσχεσίαι A.R. 4.359; μελιχρότατος περὶ τὰς ἐννοίας Philostr. VS 1.22.1; epith. of Sophocles, AP 7.22 (Simm.); τὸ μελιχρότατον τῶν ἐπέων Call. Epigr. 29; τὸ μ. ἐν ταῖς ἀκοαῖς D.H. Comp. 1, cf. Dem. 48; λωτοὶ κλάζοντες ἴσον φόρμιγγι μελιχρόν APl. 1.8 (Alc.): Comp. Adv. μελιχρότερον Hedyl. ap. Ath. 11.473a. (Formed from μέλι, as πενιχρός from πενία.)