μελιοῦχος

μελι‐οῦχος, ὁ, epith. of doubtful meaning applied in magical writings to various divinities, M. τύραννε, of Apollo, PMag.Lond. 47.33; Ζεῦ Ἥλιε Μίθρα Σάραπι ἀνίκητε, M., Μελικέρτα, Μελιγενέτωρ ib.46.5, cf. PMag.Par. 2.45, Tab.Defix.Aud. 22.32, 38.12.