μέλι

A. μέλι Philox. 3.17; gen. pl. μελίτων Emp. 128.7 (nisi leg. μελιτῶν, cf. μελιτόν):—honey, Od. 20.69, etc.; μ. χλωρόν Il. 11.631, Od. 10.234, Xenoph. 38.1; ξανθόν Simon. 47; παμφαές A. Pers. 612; τὸ μέλι τἀττικόν Ar. Pax 252, cf. Men. 708; various kinds, Thphr. Fr. 190; said to be made from the palm (φοῖνιξ), Hdt. 1.193, cf.4.194; μ. θανάτου σύμβολον Porph. Antr. 18.

2. in comparisons, of anything sweet, esp. of eloquence, μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή Il. 1.249, cf. Pi. O. 10 (11).98; Σοφοκλέους τοῦ μέλιτι κεχριμένου Ar. Fr. 581; ὕπνος γλυκίων μέλιτος Mosch. 2.3; ἡ τῶν ἀνδρῶν [χολή] ἐστι πρὸς ἐκείνην μέλι Alex. 146.6: prov. μήτε μοι μ. μήτε μέλισσα, of those who refuse to take 'the rough with the smooth', Sapph. 113.

II. sweet gum collected from certain trees, manna, Arist. Mir. 831b23; τὸ ὕον μ. Polyaen. 4.3.32; μ. ἄγριον, μαινόμενον, D.S. 19.94, Str. 12.3.18. (Cf. Goth. milip, Lat. mel.)