μελετητικός

ή, όν
A. mourning, cooing, περιστεραί LXX Ez. 7.16; αὐλός, = vasca, Gloss.
II. ὕλη μ. a collection of meditations, D.L. 3.47.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μελετητήριον Dictionary μελετητός →
An open-access project