μελετητέος

α, ον
A. to be treated, νοσήματα Hp. Acut. 6.
II. μελετητέον one must study, Pl. Grg. 527b, Porph. Abst. 1.31: c. inf., Iamb. Protr. 5.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μελέτησις Dictionary μελετητήριον →
An open-access project