μέλεος

A. idle, useless, οὐδέ τί σε χρὴ ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν Il. 10.480; μελέη δέ μοι ἔσσεται ὁρμή Od. 5.416; οὐ μ. εἰρήσεται αἶνος Il. 23.795; μ. δέ οἱ εὖχος ἔδωκας a vaunt unearned, 21.473: neut. μέλεον as Adv., in vain, μέλεον δ’ ἠκόντισαν ἄμφω 16.336.

II. after Hom., unhappy, miserable, ὦ μέλεοι, τί κάθησθε; Orac. ap. Hdt. 7.140, etc.; μέλεος γάμων unhappy in marriage, A. Th. 779 (lyr.); ὤμοι ἐγὼ σοῦ μ. S. Tr. 972 (lyr.), cf. E. IT 868 (lyr.), Men. Epit. 470.

2. of acts, conditions, etc., ἔργα A. Ch. 1007 (anap.); θάνατοι, πάθα, Id. Th. 879 (anap.), S. Ant. 977 (lyr.); ὀνόματα Antiph. 209.8. [μέλεοι is disyll. in A. Th. 878 (lyr.), 945 (lyr.).]