μελανοχροιής
ον, χροος, χροα, ωτος, ὁ
A.
= μελάγχροος, Od. 19.246: heterocl. nom. pl. κύαμοι μελανόχροες Il. 13.589: gen. sg. -χροος Nic. Th. 941: acc. sg. -χροα Orph. L. 363: contr. μελανό‐χρους PLond. 2.333.23 (ii A. D.):—also μελανοχροιής, Suid.; μελανό‐χρως, ωτος, ὁ, ἡ, = μελάγχρως, E. Hec. 1106 (lyr., as v. l.), Arist. Phgn. 808a17, Theoc. 3.35; μελανόχρων Thphr. Sens. 78.