μελαγχολικός

ή, όν, Adv.
A. of atrabilious or melancholic temperament, τὰ μ. Hp. Aph. 3.20; οἱ μ. ib.4.9; opp. πικρόχολος, Id. Acut. 61. Adv. -κῶς Id. Prorrh. 1.14, Coac. 92, etc.
II. atrabilious, impulsive, Pl. R. 573c, Arist. EN 1152a19.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μελαγχολία Dictionary μελάγχολος →
An open-access project