μειλίσσω

A. μειλίξατο Id. 1.650: —make mild, soothe, treat kindly, τινα Theoc. 16.28; esp. appease, propitiate: rarely c. gen., πυρὸς μειλισσέμεν (like πυρὸς χαρίζεσθαι) to appease [the dead] by fire, i.e. funeral rites, Il. 7.410; of rivers, λιπαροῖς χεύμασι γαίας . . μειλίσσοντες οὖδας gladdening the soil with rich streams, A. Supp. 1029 (lyr.); ὀργὰς μ. E. Hel. 1339 (lyr.); μ. τινὰ λοιβαῖς, χύτλοις, Lyc. 542, A.R. 4.708.

2. implore, ἐγὼ κεῖνόν γε τεὰς ἐς χεῖρας ἱκέσθαι μειλίξω ib.416.

II. Pass., μειλίσσομαι to be soothed, grow calm, h. Cer. 290; to be subdued, πυρὸς μειλίσσετ’ ἀϋτμή A.R. 3.531.

III. Med., use soothing words, μηδέ τί μ’ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδ’ ἐλεαίρων extenuate not aught from respect or pity, Od. 3.96.

2. propitiate, Κύπριν ἀοιδῇσιν θυέεσσί τε A.R. 1.860; συκοφάντας ἀπομαγδαλιᾷ Philostr. VA 7.23; soften, subdue, ἔθνη . . καθάπερ ζῷα τιθασεύων καὶ μ. Plu. 2.330b.

3. implore, A.R. 3.985, 4.1012.