μεθορμίζω

A. remove from one anchorage to another, intr. (sc. νέας), μ. εἰς Σηστόν X. HG 2.1.25; μ. σκάφος Iamb. VP 3.17: metaph., τοῦ νῦν σκυθρωποῦ . . μεθορμιεῖ σε E. Alc. 798; ἐξ ἕδρας μεθώρμισα [πλόκαμον] Id. Ba. 931:—Med., μεθορμίσασθαι μόχθων πάρα to seek a refuge from . . , Id. Med. 442 (lyr.), cf. 258; sail from one place to another, put out from, μετορυίζεσθαι ἐκ (or ἀπό). . ἐς <*> Hdt. 2.115, 7.183, cf. Th. 6.88: metaph., πρὸς εὐσέβειαν cj. in Ph. 2.219.