μεθοδευτής

οῦ, ὁ
A. one who goes to work by rule, Ptol. Tetr. 165.
2. master of method, c. gen., μύθων πλάσεως Eust. 2.5.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μεθοδευτέον Dictionary μεθοδευτικός →
An open-access project